yaşamın hızını yitirdiği yerler vardır.yenik düştüğümüz ,pes edip korkup saklandığımız kuytu köşelerde yavaşlar zaman..
hız yanlızca ona mı mahsus? hızını yakalamak mümkün mü?biz fütürsuzca tükettiğimiz için mi bu kadar hızlı?
küçük bir mekanizmaya hapsettiğimiz saatler,dakikalar,saniyeler gün gelip düşmanımız mı oluyor?
yenilmeden ayakta durulabilir mi tüm yıkımlara karsı? doğmak,büyümek,yaşlanmak ve ölmek hepsi bizim için..
ölümsüzlüğü hayal edip saklayabilmek istiyoruz her anı,anılar biriktiyoruz..ama kefenin cebi yok ki..
takılma yaşa gitsin dediğinizi duyar gibiyim..
yaşıyorum...yaşıyoruz...